BİLİM FELSEFE DİN Rotating Header Image

Kazaların Hemen Öncesi ve Sonrasında İnsanlar (Mete Tunç)

… Durağa yaklaşırken; zayıf, orta boylu, bıyıklı, spor giyinmiş, 25-30 yaşlarındaki genç; 20-25 yaşlarında, tiril-tiril kumaş bir pantolon ve ceket giymiş, düzgün bir fiziki yapıya ve pürüzsüz bir tene sahip, bakımlı ve güzel bir diğer genç erkek ile yanak yanağa öpüşerek vedalaşıyor. Öpüşme, normal gibi görünse de farklı, etrafa biyoelektrik dalgası çarpıyor! Bakımlı olanın ayakkabıları dikkatimi çekiyor: Şık, bayanvari!..

Otobüsten ikincisi iniyor. Otobüsün arkasında, karşıya geçmek için beklerken, bir şeyler düşünüyor olmalı; bakışları dalgın. Adımını atıyor yola. Henüz harekete geçmeyen otobüsün yanındaki şeritten, normal bir hızla, özel bir minibüs geliyor ve o şeride adımı atmış olan gence çarpıyor. Hemen duruyor minibüs. İçinden 55-60 yaşlarında, sakallı, topluca ve uzunca bir adam iniyor. Genç yerde, sırt üstü yatmakta; bir bacağını istemsizce savuruyor. Başına birkaç kişi toplanıyor hemen.

Otobüsteki arkadaşı, sürücüye sesleniyor, kapıyı aç, diye. Önce açmıyor sürücü. Bu kez bağırıyor genç… Otobüsten iniyor, minibüs sürücüsünün üzerine yürüyor. Adam iri, soğuk bir yüzle genci itiyor, benim suçum yok, gibi bir tavırla bir şeyler söylüyor… Otobüs hareket ediyor.

Bu iki genç sevgiliydiler ve büyük ihtimalle aynı evde yaşıyorlardı. Bakımlı olan ya arabasını bakımdan alacaktı, ya da o bölgede bir ofiste çalışıyordu. Daha çok kadınlara has bir dalgınlık yüzünden kazaya maruz kalmıştı. Bacağındaki atma/hareket can çekiştiğinin işareti miydi? Bilmiyorum. Minibüs hızlı gelmiyordu, hemen durdu. Genç sürüklenmedi bile… Ölmemiştir… ‘Normalde’ ölmemesi gerekiyor!.. Şimdi 30’larındadır. Belki hala eski/otobüsteki sevgilisiyledir!
+++

Orta şeritte, orta bir hızda seyir halindeyim. Az ileride, caddenin sağ yanında meyve-sebze pazarı var. Üç şeritli yoldaki bir şerit, pazara yaklaştıkça iki şerit birden, park eden araçlarla işgal edilmiş. Bu nedenle hızımı düşürüyorum.

40 yaşlarında, zayıf, orta boylu bir adamın, elindeki pazar çantalarını ikinci şeritte park ettiği aracına yerleştirdiğini görüyorum…

Keza, bir aracın, arkamdan hızla geldiğini görüyorum aynalardan. Sol şeritten yaklaşıyor. Tofaş tipli, koyu renkli bir araba. Önde iki genç. Arkada anneleri, ablaları yaşlarında iki kadın. Arabanın içi dinamik; sohbet ediyorlar, belki gülüyorlar. Alt-orta kültür düzeyinden, ‘şehirleşme aşamasında’ oldukları her halleriyle aşikar bir aile! Yanımdan süratle geçiyorlar…

Pazar çantalarını yerleştiren adam arabasına sola doğru manevra yaptırıyor. Sol şeride çıkmaya başlıyor yavaş yavaş. Tofaş tipli araba, araca, sürekli bir korna ve acı bir fren sesi ile birlikte sürtünüyor ve 50 metre ileride duruyor.

Yanından geçerken pazardan çıkamayan arabaya ve sürücüsüne bakıyorum: Arabanın yan tarafı boydan boya çizilmiş ve ezilmiş; adam buz gibi, yerinde adeta donmuş, boş gözlerle ‘uzaklara’ bakıyor… İleride duran arabanın, Tofaş otomobillerinde her kazada görüldüğü gibi, arka çamurluğu sarkıyor. İki genç arabadan fırlamış, ‘buz adama’ doğru koşuyorlar, kollarını sallayarak, bağırarak!

Bütün bunlar en fazla 30 saniye zarfında yaşananlar ve gözlemlerim. Bir kaza öncesindeki, sırasındaki ve sonrasındaki çevre-yol durumunu, araç-hareket bilgilerini ve en önemlisi insan hallerini tespit edebildiğim için, doğrusu şanslıyım!
+++

Parkurdaki koşumu yeni bitirmiştim ki ani ve acil fren sesi… Bunun, kırmızı ışığın yandığı trafik lambasına yaklaşan steyşın vagon Renault arabadan geldiğini gördüğümde, araç lambaya 30 metre mesafe uzaktaydı. Şeridinde Tempra marka bir otomobil bulunuyordu; diğer şeritlerden en az biri boştu. Acaba Renault, ufak bir manevrayla çarpmaktan kurtulabilecek mi, diye düşündüm. Kurtulamadı! Büyük bir gürültüyle Tempra’nın tam arkasına bindirdi. Renault’un kaputu, Tempra’nın gerisi (oto sanayi terminolojisiyle .ötü) çöktü.

Önce Tempra’nın içine baktım. Sadece şoför mahallinde bir kişi, 40 yaşlarında bir adam, vardı. Sabit bir pozisyonda duruyordu. Büyük ihtimalle fren sesini duymuş ve çarpılacağını fark etmişti. O sayede ‘iyiydi’. Renault’un içine baktım. 4 adam vardı. Bir dakikaya yakın bir süre araçtan çıkmadılar. Önce şoför mahallindeki adam çıktı; 50 yaşlarındaydı. Sonra diğerleri; 20-30’lu yaşlardaydılar. Giydikleri tulumlardan, hepsinin, boya, tesisat gibi bir iş’te çalıştıkları anlaşılıyordu. 50 yaşlarındaki adam Tempra’ya yaklaşırken, ‘kahretsin, tüh,’ anlamında bir el işareti yaptı. Şoför kapısına yaklaşıp kapıyı açmaya çalıştı; kapı açılamadı.

Tempra’nın sürücüsü diğer kapıdan çıkmaya çalışırken kaza yerinden ayrıldım. Giderken, koşu parkurunun yanındaki sitelerin güvenlikçilerinden biri telefonla polisi arıyordu.
+++

Bu da, bir kazanın değil ama ölümlerin yaşanacağı kesin bir kazanın evveli ve ondan son anda kurtuluşun hikayesi: Otomobilde, birer eksiğiyle iki aile vardır. Şehir dışından, piknikten dönmektedirler. Arka koltuktaki çocuklardan biri, önde oturan genç kızın dikiz aynasındaki dudaklarına bakmaktadır: rujlu, dolgun değil, biçimli… Sürücü bir şey almak üzere yana/arkaya döndüğünde araba yoldan saparak yoldan onlarca metre aşağıda akan Fırat nehrine doğru yönelir. Mezkur çocuk, neyse ki o sırada yola bakmaktadır veyahut ivmelenmeyi hissetmiştir, “aman!” diye seslenir. Sürücü hemen toparlar arabayı. Ve, ‘paniklemediğim için arabayı düzelttim,’ mealinde bir şey söyler. Fakat, arabadaki 7 kişinin hayatını asıl çocuğun kurtardığı pek dikkate alınmaz ve bilahare hiç gündeme gelmez!

Bu yazı (17.05.2009 tarihinden itibaren) toplamda 15795, bugün ise 2 kez görüntülenmiştir.

DOĞRU sandığınız YANLIŞ lar !!!

BUNLARI SORGULAYALIM :
1=) Hz. İsa,Musa,Muhammed ve diğer peygamberler tek din olan İSLAM’ın peygamberi değilmidir ?
2) İslamın peygamberi olan hz. Adem dünyada üremeye çoğalmaya en çok hak sahibi insan değilmi idi ? Ona neden eş olarak havva,ayşe,fatma,zehra yaratılmadıda TEK EŞLİ idi ?
3=) hz. Zekeriya Yaşlılık çağına varana kadar evladı olmadığı halde ve üstüne üstlük karısı KISIR olduğu halde neden ikinci eş yada cariye alıp çocuk sahibi olmamıştır.
4=) Namaz hz. Muhammedle gelen bir ibadetmidir ? Yoksa Hz. İbrahimden bu yana namaz kılınıyormu ? Hac ve İbadet işleri düzenlemesi için hz. ibrahim mekkeye gönderilmişmi idi?
5=) Kabe önünde Kuşların ebrehenin ordusuna taş atarak kazanılan bir SAVAŞ olmadığını (tarihte) biliyormu idiniz ?
6=) hz. Musa ÖLÜ DİRİLTMEDİĞİ halde bakara suresi 67 de İneği kesip bir parçası ile ölen adama vurup diriltti diyen bir çok meal ve tefsir olduğundan haberiniz varmı ? Yahudilere gönderilen peygamber olduğu halde hiç bir yahudinin hz. musanın adam diriltmediğini söylediğinden ve onların literatüründe böyle bir olaydan bahsedilmediğiğinden haberiniz varmı ? Kuranda ölü dirildi yazmadığı halde.
7=) Hz. Süleyman hiç bir kuşla konuşmadığı halde, Kuşlarla konuşuyordu diyenler ve hatta bir MAHKUM olduğu halde hüdhüd ismi geçiyor diye o hüdhüd kuştu diye tefsirler yapıldığından haberiniz yokmu ?
8=) Hz. İbrahimin güya cariyesi olduğu ve oğlu İsmailin bu cariyeden olduğunu Kuranın yazmadığını ve anlatmadığını biliyormu idiniz ?
9=) Hz. ibrahimin oğlunu alıp kesmeye götürdüğünü ve tam keserken meleğin gelip bir KOÇ getirdiğini Kuranın yazmadığını biliyormu idiniz ?
10=) hz. İbrahime 4 kuş al kıssasında ne öldürülmesi istenen nede diriltilen kuş olmadığını biliyormu idiniz ?
11=) Yine Hz. İsaya çamurdan bir kuş şeklinde yaptırılan şeyin dirilip uçtuğunu Kuranın yazmadığını biliyormu idiniz ?
12=) Hz. İbrahimin ateşten kurtulmasında ateşin suya ,odunlarında balığa dönüştüğünü Kuranın yazmadığını
biliyormu idiniz ?
13=) Piyasada hz. Muhammede Yüzlerce hatta binlerce MUCİZE anlatıldığı halde Kuranda (muhammed sende bizim şu mucizlerimiz ile o inananlara git) diye yazmadığını biliyormu idiniz ?
14=) Hz. İsa beşikte iken konuşuyordu deseniz yaklaşık 2 milyar hristiyanın size güleceğini biliyormu idiniz ?
15=) Bu gün Mekkeye kabeye gidenlerin yaptığı gibi şeytan taşlamanın Kuranda yazmadığını biliyormu idiniz ?
Daha fazlasıda var arkadaşlarda kuranda yazmadığı halde bu kadar şeyi sizler nereden öğrendiniz ? Söyliyeyim:
Meallerde, tefsirlerde en çok başvurulan PALAVRA RİVAYET kültüründen DOĞRU sandığınız YANLIŞLARI Sorguluyormusunuz ?

Bu yazı (17.05.2009 tarihinden itibaren) toplamda 16690, bugün ise 0 kez görüntülenmiştir.

Filmlerden Kareler; Yorumlar, Uyandırdıkları Duygular (Mete Tunç)

Serseriler I

İngiliz aktör Michael Cane bir filmde bir ajanı canlandırmaktadır. Gece vakti metro vagonundadır. İşler yüzünden sıkıntılıdır. Vagonda iki beyaz (serseri) genç ve zenci bir genç kız da vardır. Gençler kızı sözle ve elle tâciz ederler. Ajanımız olanları soğuk bakışlarla, sâdece izler… Tren durağa varır, kapılar açılır. Vagondan inmeden ajan, iki gence bir girişir ki, birer hamlede (kafa ve dirsek), ikisini de, ağızlarını-burunlarını kırarak kanlar içinde yere serer!

Hemen bütün seyirciler, hayatlarında pek çok kez mâruz kaldıkları veya tanık oldukları tâcizler karşısında yapmak isteyip yapamadıklarını, filmde, o sahnede görünce sevinirler; kahramanımıza, ‘ellerine sağlık’, ‘helâl olsun’ derler!
+++

Serseriler II

Siyah-beyaz bir filmdi. Yine metroda… Bütün film vagonda geçiyordu. Bu kez vagon daha kalabalıktı. Bir grup serseri genç yolcuları tâciz ediyordu…

Film süresince seyirciyi geren, tâcizcilerden nefret ettiren ve sonunda cezâlarını bulmalarıyla seyirciye müthiş bir zafer duygusu veren bir filmdi.
+++

İngiliz, Hindu, Müslüman

Oğlunu ziyârete gelen ingiliz bir annenin Hindistan’ı, kültürünü anlama çabası… Ağırbaşlı kadın, kendisi gibi yaşlı bir hinduya felsefî bir soru soruyor. Yaşlı adam, âdetâ soruyu duymamış gibi kendi hâlinde. Kadın, hayâl kırıklığıyla ve sual ettiğine pişman halde adamın yanından ayrılıyor.

Bu sahneyi (hindunun ‘suskunluğunu’) izleyen seyirciyi kasvet basıyor ve bu da kadına hak verme fikrine götürüyor.

Bilahare genç bir adamla tanışıyor. Bu bir müslüman. Ona da sorular soruyor. İlkinden farklı olarak hemen ve net cevaplar alıyor. Müslüman, modernliğe açık bir kişi olarak resmediliyor. Öğretmen olan bu gencin yoksul evi ve kast sisteminin o evdeki işleyişi de yansıtılıyor…
+++

Zenci yazar

Bir ingiliz filmi… İki ingiliz konuşuyor. Biri ötekine, tanıdıkları bir zencinin kitabını soruyor, okudun mu diye. Öteki, “ne okuyacağım,” diyor, bir değeri yok ki, mimiğiyle birlikte… Bir başka sahne. O zenci-yazar, bir beyaz kadına, “zenci bir çocuğun doğumu nasıl bir şeydir bilir misin,” diyor… Pozitif zenci ayrımı da ırkçılık da yapmadan, gerçek hayattan, diyaloglardan kesitler yansıtmış senarist ve yönetmen.

Elbette, “o kötü kitap”, o zenciye has; “zenci doğumunun trajedisi” Afrika’da geçerli değil ve beyaz bir ülkede olsa dahi, bütün siyahların duygusu anlamına gelmiyor. Senarist ve yönetmen bu nüansı vurgulamış.
+++

İrlandalı kız

Yapım yılı 1970 ve orijinal ismi ‘Ryan’s Daughter’ olan film İrlanda’da geçer. Küçük bir kasaba. Bunalmış bir genç kız. Orta yaşlı, erkek öğretmenle konuşuyor; görmediği, görmek istediği dünyayı öğrenmek istiyor, ve galiba onun sayesinde de kurtulmak istiyor kasabadan… Evleniyorlar. Kilisedeki düğün töreninden sonra eve geliyorlar. Kız eşinin kendini kucaklaması için kollarını açıyor. Öğretmen görmezlikten geliyor. İlk hayal kırıklığını ilk gün yaşayan kız, eşinden, ümit ettiği ilgiyi, sevgiyi bulamıyor, beklentileri gerçekleşmiyor…

Şefkat arayışının ve kabalığının mükemmel derecede tasvir edildiği oyunculuk.
+++

Aşk

60’ların İstanbul’u. İzzet Günay (ın oynadığı karakter) eski bir mahâllede, ahşap bir evde annesi ile yaşamaktadır. Maddî sıkıntılar nedeniyle üniversiteye gidememiştir; şoförlük yapmaktadır… Başka bir ilden, üniversite okumak üzere gelen bir kız, müşteri olarak arabasına biner. Onu kalacağı akrabasının evine götürür… Kıza âşık olur… Statüsü sebebiyle yakınlaşmaktan çekinmektedir… Kız da ona karşı bir şeyler hissetmektedir… İ. Günay bir mektup yazar ve gizlice mantosunun cebine koyar. Mektup bir teklîfi içermektedir ve ‘erkekçe’ kaleme alınmıştır: “… Seni arabamla falanca tepeye götürüp, gezdirip çay içirteyim mi?..” Bu samîmî mektubu bir süre fark edemez kız… İ. Günay melankolik bir ruh hâlindedir artık; yolları şaşırmakta, müşterileri kızdırmaktadır… Bir gün, umutsuzca, üniversitenin kapısında, taksisinin içinde beklemektedir. Arka kapının açıldığını duyunca geriye döner; selâm verip gülümseyen kişi, sevdiği kızdır…

Bu filmde olağanüstü ne var ki, denilebilir. Son sahnede… Kadın oyuncunun, kamera açısının, kurgunun, yönetmenin vb. rôlü de var; fakat özellikle İ. Günay’ın bakışları, mimikleri; sevdiğini gören insanın hissettiği içsel coşkuyu mükemmel olarak yansıtmaktadır. O film kareleri bana, çok uzun yıllardır yaşamadığım bir duyguyu hatırlattı, yaşattı (da)..!
+++

Köylü kadın

T. Şoray’ın bir filminden bir sahne/kesit: Köylü kadını. Sırtında bebeği. Şehirde. Aç. Bir lokantanın önünde, yemeklere, insanların yemek yiyişlerine bakıyor. Lokantanın aşçısı/sâhibi yarım ekmeği yağa banıyor ve ona uzatıyor. Kadın, bir kedi gibi, yağlı ekmeği kapıp kuytu bir yere gidiyor. Ekmeği, parmaklarıyla top top yapıp bebeğine yediriyor, kendi de birkaç lokma yiyor…

Şüphesiz, unutulmaz sayısız ‘sahici’ (duyguların, acıların vs. gerçek gibi sergilendiği) sahne. Büyük oyuncu olmanın bir tezâhürü, yıllar geçse de unutulmaması oynadığı kimi sahnelerin…

Bir adam kitap yazmış. Çingene kökenli ünlülerin isimlerini de içeriyormuş. Listede isimleri yer alan Ebru Gündeş ve Orhan Gencebay nâzik sözlerle iddiânın yanlış olduğunu söylediler ve kökenlerini açıkladılar. Türkan Şoray da… Babasının Kafkasyalı (çerkez) olduğunu söyledi. Ama annesinin memleketini ifâde etmedi. Başka yerden, bir vesîle öğrendim; Selanikliymiş! Sabetay listesinde (de) olmasının sebebi bu gâlibâ! Eğer öyleyse, kökeninden eminse, saklamamalı bence, türk sinemasının sultânı. İnsanın değeri, etnik kökeniyle değil yaptıklarıyla, ürünleriyle, yarattıklarıyla, rôlleriyle temâyüz eder.

Bir sinemacı anlatıyor, TV’deki belgesel türü bir programda. Köy filmi çekiyorlarmış. Çekim aralarının birinde köylü kadınların toplu halde oturduklarını, karşılarında da T. Şoray’ın tek başına oturduğunu, kadınların hiç konuşmadan, âdetâ kutsal bir insana bakar gibi ona baktıklarını …
+++

“Tövbe estağfurullah”

İngiliz yapımı bir film. Kuzey Afrika’da geçen bir sahne. Yaşlı ingiliz kadın, yanındakinin “şuraya bak” demesi üzerine işaret edilen yöne çeviriyor bakışlarını… Entarili yaşlı bir adam namaz kılıyor, ve o sırada secdede… Kadın, “tövbe estağfurullah” diye çevrilebilecek bir söz sarf ediyor…

Garipsenecek bir fotoğraf olduğunu kabul ve itiraf etmek, senaristi-yönetmeni yadırgamamak ve kınamamak gerekiyor!
+++

Ezan taklidi

… İki (Avrupalı) genç Türkiye gezisinden yeni dönmüşler. Karşılık olarak garip sesler çıkarıp şakalaşıyorlar. Uyanık seyirci anlıyor. Bir şeyi taklit ediyorlar: Türkiye’de uyanıksalar (ve uyuyorlarsa da sesiyle uyandırması halinde) günde 5 kere maruz kaldıkları (hoparlörlü ve kötü yorumlu) kerih ezanı..!
+++

Bir Zamanlar Anadolu’da

Karakterlerin ince ince işlendiği; hislerin, akıllardan geçenin mükemmel biçimde yansıtıldığı.. bir Nuri Bilge Ceylan filmi.

O derece ‘gerçek’ ki, insan kendini ve hayatı boyunca karşılaşageldiği olayları ve tipleri buluyor, görüyor bu filmde…

Bu yazı (17.05.2009 tarihinden itibaren) toplamda 3811, bugün ise 0 kez görüntülenmiştir.

İKRA = OKU diye çevirilen SÖZ’ün ANLAMI :

İKRA = Oku! diye öğretilen kelimenin ASLI :

İkra sözcüğü, karae fiilinin emir kipidir. Bu sözcük İbranice ve Süryanicede de mevcuttur. Meselâ, şu anda bile Süryanicede “oku­mak” sözcüğü için kıryono kullanılır. İkri sözcüğü de “adımla, oku” anlamındadır. Araştırmacılar ikra sözcüğünün hangi dilden diğe­rine geçmiş olduğu konusunda kesin bir kanaat sahibi değildirler.
Henüz defter-kitap ortada yokken karae sözcüğü, “hayız kanının rahîmde toplanması ve dışarı atılması” anlamına üretilmiş [vaz edil­miş] ve zaman içerisinde de kadınların hayızlı günleri ile hemen arkasından gelen kanamasız günleri kapsayan dönemlerin adı olarak kullanılmıştır.
Nitekim sözcüğün Bakara Sûresinin 228. Âyeti’ndeki kullanımı da bu anlamdadır.

ve el mutallakâtu : ve boşanmış kadınlar
yeterabbasne : dururlar, beklerler
bi enfusi-hinne : kendi kendilerine
selâsete : üç
kurûin : dönem (hayz zamanı)

Daha sonra sözcük, istiare = ödünç alma yoluyla “bir şeyleri biriktirip onu dağıtmak, başka yerlere nakletmek” anlamında kulla­nılmaya başlanmıştır. “Develerin hamile kalarak yavruyu rahîmde ta­şıyıp sonra da doğurmasına” karaet’in-nâkatu denilirdi.

Aynı sözcük, yukarıdakilere ek olarak “harfleri, kelimeleri, cümleleri ya da bilgileri bir araya getirip bir başkasına nakletme” ey­lemi için de kullanılmaktadır. Zaten bu sözcüğün “okumak” anlamında kullanılma nedeni de budur.

Ne var ki, karae sözcüğünü “okumak” diye çevirmek yeterli olmadığı gibi, böyle çevrilmesi onun Kur’ân’da neden kullanıldığını anlamak bakımın­dan da yanlış sonuç verir. Çünkü Türkçede kullanılan “okumak” sözcüğünün karşılığı, Arapçada tilâvet ‘tir. Buna, hazırdaki bir met­ni okumak diyebiliriz.

Ancak Kur’ân’ın ikra sözcüğü ile bu anlamda bir okumayı kastetmediği açıktır. Nitekim Biz sana biriktireceğiz ve dağıttıracağız, sen de unutmayacaksın/terk etmeyeceksin. A’lâ Sûresinin 6. ile Kıyâmet Sûresinin. 17–19. Âyetlerinde tekrarlanan benzer ifadeler de göstermektedir ki, kıraat, “ön­ce bir şeyleri zihinde, kitapta vs. toparlayıp-hazırlayıp, sonra başka­larına sözlü ya da yazılı olarak aktarmaktır.” Bir gazeteyi, dergi ve­ya kitabı sessizce okuyup bir şeyler öğrenmek, kıraat sözcüğünün ifade ettiği “okumak” değil; tilâvet sözcüğünün ifade ettiği “okumaktır.” Görüldüğü üzere ikra sözcüğünün temel anlamı tek bir sözcükle ifade edilememektedir. Meal ve tahlilde ikra sözcüğüne “oku” diye anlam vermiş olsak bile, doğrusu açıkladığımız gibidir. Bu husus dik­katten kaçırılmamalıdır.

Bu durumda, konumuz olan ikra emrinden, Peygamberimizde bir şeylerin biriktirileceğinin ve sonra da bunların yine ona dağıttırılacağının anlaşılması gerekir. Diğer bir ifadeyle, Peygamberimiz Allah’tan bir şeyler öğrenecek; öğrendiklerini de insanlara sözlü veya yazılı olarak öğretecektir. Kendisine ikra ile emredilen [verilen görev] işte budur. Bu konuda şu Âyetlere bakılabilir: İsrâ Sûresinin 14, 45, 93, 106; Nahl Sûresinin 98; Şu’arâ Sûresinin 199; A’râf Sûresinin 204; İnşikak Sûresinin 21; A’lâ Sûresinin 6. ve Müzzemmil Sûresinin 20 . Âyetleri.

Ancak unutulmamalıdır ki, bu Âyetler kendisine vahyolunduğu zaman Peygamberimiz henüz neyi okuyacağını, zihninde neyi topar­layacağını, neyi depolayacağını, neyi taşıyacağını ve neyi dağıtacağı­nı bilmemekteydi.
Hûd Sûresinin 1. Âyetinde belirtildiği gibi, Kur’ân’ın önce ihkam [yasalaştırma], sonra tafsil [detay, ayrıntı] üslûbu doğrultusunda olmak üzere, Kur’ân’ın önsözü mahiye­tinde olan bu Sûrede işaret edilenler, ileriki Âyet ve Sûrelerde detaylandırılacaktır.
Kur’ân sözcüğü de bu kökten türetilmiş “furgan” kalıbında mas­tar ve isimdir. Allah’ın son vahyine isim olarak koyduğu bu sözcük, “emir, nehiy, kıssa, toplanıp dağıtılan [Allah’tan alı­nıp, kullara tebliğ edilen], Allah’tan öğrenilip kullara öğretilen” anlamına gelmektedir.

Özetle, ikra emri, toplamak ve dağıtmak anlamı ekseninde “vahyolunacakları zihninde toparla/oku/dağıt, tebliğ et” anlamına gelir.
Verilen görev, Yaratan Rabb adına olup yerine getirilecek görev­de kişisel bir amaç ve çıkar söz konusu değildir.

Not= Bu yazının büyük bölümü hemşehrim İzmirde yaşayan Hakkı Yılmaz hocamızın yazılarından alınmıştır.kendisine teşekkürlerimi bildiririm.

Bu yazı (17.05.2009 tarihinden itibaren) toplamda 60375, bugün ise 19 kez görüntülenmiştir.

Oyun ve Eğlence Kültürü I (Mete Tunç)

Son olimpiyatları seyrederken düşünmüştüm: Acaba bu sporların mucitleri kimlerdi? Hepsi Avrupa kaynaklı mıydı? Doğu, Afrika.. hususan İslam dünyasının yarattığı sporlar var mıydı?

Elbette güreş, binicilik vesair sporları Türkler ata sporu olarak telakki edebilirler. Lakin, bunlar dinamik her halkın binyıllar öncesinden beri iştigal ettikleri fiillerdir; daha önemlisi, bahis mevzuu sporların kuralları Avrupa’da (ve herhalde bir ölçüde Amerika’da) konulmuştur.

Kispetli, zeytinyağlı, davul zurnalı, peşrevli .. güreş türü olsaydı, işte onu Türklere atfedebildik! Bu milli sporu, Türkler, kurallarını yenilemeyerek, mümkün olduğunca adil bir yönetim tarzı teşkil edemeyerek, seyir zevkini artıramayarak ve sporcuların salt kazanma hırsıyla güreşmelerine yol açarak, bırakalım küresel bir spor haline gelmesini, yerel düzeyde dahi cazibesini ve maneviyatını kaybetmesine sebep olmuşlardır… Cirit? Diyelim Türki olsun. Ancak, kabaca, ‘binicilerin birbirlerine sopa fırlatmak’ diye tavsif edilecek bu sporun da çekiciliği bulunmamaktadır. Hele, hala Ortaasya (göçebe) Türkilerinde görülen, ‘binicilerin başı kesik oğlağı(?) kapma’ oyunu, (şehir ve köy insanı için) en hafif tabiriyle zarafetten uzak bir manzara arz etmektedir. Hülasa Türklerin milli, ata sporu dedikleri hiçbir oyunun dünyada bir değeri, albenisi yoktur. Dolayısıyla bunlardan (mevcut halleriyle) bir olimpiyat dalı çıkması mümkün değildi, değildir.

Başka-Müslüman veya değil-Doğulu halkların yerli-milli diye nitelendirdikleri oyunlarının hangileri (kuralları Doğu’da tespit edilerek, edilegelerek) küreselleşmiştir, olimpiyat dalı olmuştur, veya böyle bir vasat sözkonusu değil midir, bilmiyorum.

Olimpiyatlarda dikkati celbeden bir başka husus, İslam ülkelerinden iştirak eden kimi sporcuların kolları-bacakları tamamen kapalı ve başörtülü olmalarıydı. Kurallarını ve forma geleneğini ‘gavur’un koyduğu spor yarışmalarına İslama uygun telakki edilen ‘forma’ ile katılınması fakiri gülümsetmiştir (Katılım elbette önemlidir ve takdir edilir; gariplik abartılı şekildedir…)

28.01.2013

Not. Yukarıdaki satırların garip yazarı, malum türktür; yazıdaki “Türkler” ibaresi, onun akademik tarza öykünmesinden tebarüz etmiştir!

Bu yazı (17.05.2009 tarihinden itibaren) toplamda 20662, bugün ise 0 kez görüntülenmiştir.

BUHARİ ve MÜSLİM İn ne kadar hakkı varsa BENİMDE HAKKım Var :

Buhari ve Müslim peygamberimizin yaşadığı çağdan yaklaşık 2 ASIR sonra Peygamberimize ait rivayetleri toplamaya başlamış. Bir kaynağa göre 100.000 , başka kaynaklara göre 600.ooo üzerinde RİVAYET toplamış ve kendi aklı ve mantığına göre bunlardan 100.000 den fazlasını REDDETMİŞ ve mantıksız bulmuş ve eleye eleye 7-8000 rivayeti kitaplarına almışlar.
Müslim ve Buhari (bu peygamberdendir diye getirilen 100.000 lerce Rivayeti nasıl reddetti ise benim 7-8000 rivayeti reddetmeye hakkım yokmu ?
Müslim ve Buhari neden yüzbinlerce rivayeti reddetti ya içinde gerçekten peygamberimizin ağzından dökülen sözler var idi ise ?
DaHA ÖNEMLİ soru İSE = aHİRETTE ALLAH BİZİ SORGUYA ÇEKERKEN rivayetlerdenmi sorgulayacak yoksa gönderdiği ve kıyamete kadar koruma sözü verdiği kitabı olan Kurandanmı ? şayet cevabınız Kuran ise bırakın o rivayetleri ve Allahın İP ine yani Kurana sıkı sıkı sarılın…..

Bu yazı (17.05.2009 tarihinden itibaren) toplamda 33727, bugün ise 1 kez görüntülenmiştir.

Özlü Sözler 4 (Mete Tunç)

Özlü Sözler’in bu bölümünü Türkçeye hizmet etmiş ve edenlere ithaf ediyorum. Sayfayı, hürmetle ve minnetle anılması gereken yazarlardan üçünün kaleme aldıkları (bazı sözcüklerde imla yenilenmiş, ama sadeleştirilmemiş!) nefis cümlelerle açarken, dilimize (ve dolayısıyla kültürümüze, irfanımıza, sanatımıza…), sebebi ne olursa olsun, büyük kötülük edip bugünkü perişan haline düşmesine yol açanlar ve sefil duruma getiregelenler hakkında menfi düşüncelerle (atfedeceğim menfi sıfatlarla) dolu olduğumu ifşa ediyorum!
^^^

Hayatın vehleten her türlü ehemmiyetten ari önemsiz zannedilen nice küçük küçük intibaları vardır ki, bir kısa müddet yaşadıktan sonra çekilip atılan binlerce mühim teessürler nisyanın karanlıklarına gömülürken, onlar ömrün son günlerine kadar sizinle beraber yaşar, bıraktıkları levhalar en ufak teferruata kadar daima celi çizgilerle parıldar, daha dün vukua gelmişçesine gözlerinizin kulaklarınızın içinde canlılıklarını duyurur.
(Kırk Yıl, Halid Ziya Uşaklıgil. 1935-36) (1)
+++

Protokol zoru ayakta dinlenen kralın nutku esnasında, elçi haremlerinden biri bayılıp yere yığılmış; Beneş konuşurken de sofranın uç tarafından yaşlı bir diplomat, uyuya kalmıştı. Bu iki hadise, bereket versin ki, herkesin kapanmak üzere olan gözlerini açtı. Yoksa, genç ihtiyar, davetlilerin büyük bir kısmı bu yaşlı diplomatın ve yahut o madamın akıbetine uğrayacaktı. Zira, Romanya hükümdarı ve Çekoslovakya cumhurreisinin nutukları, yalnız lüzumundan fazla uzun oldukları için değil, mevzularındaki masal çeşnisi bakımından da bir hayli uyutucuydu. Düşünün ki, her iki “hatip” o günün bütün ateşli meselelerini bir yana bırakmışlar; bize ve birbirlerine, bilmem kaç yüzyıl evvel Moldova voyvodalarıyla Bohemya prensleri arasındaki dostluk münasebetlerinden bahsedip durmuşlardı.
(Zoraki Diplomat, Yakup Kadri Karaosmanoğlu. 1954)
+++

Şayanı hayret meyvelerden biri de nardır. Narın ağacı ne kadar civelek, çiçeği ne ince, kabuğu ne renklidir… Öyle farz ederim ki, nar insanı hayrete düşürmek için yaratılmış bir yemiştir. Fakat sırf manzaradan ibarettir; o beyaz beyaz, incecik derilerle o pembe pembe, şeffaf tanelerin ayrılışı, dizilişi, o süs, o sanat… Bu derece itina görmüş başka bir meyve bilmiyorum. Lakin tadında ve rayihasından hoş bir cihet yoktur. Nar süslü süslü cümlelerin yan yana dizilmesiyle vücuda gelmiş güzel, muntazam, fakat lezzetsiz, fikirsiz yazılara benzer. Tabiat bir işsiz zamanında, fikir yormadan sırf elişi yapmak için narı vücuda getirmiştir; aklını değil, parmaklarını yormuştur; filvaki meydana pek süslü, pek sanatlı bir eser çıkarmıştır; bir mozaik meyve… Lakin tadını ihmal etmiş, şeklinden ve renginden ibaret bırakmıştır. İsterdim ki bir nar tanesi ağza atılınca bir çilek gibi yumuşak ezilsin, o buruk ve katı çekirdeğinden dişlere hiçbiri dokunmasın!
(Ago Paşa’nın Hatıratı, Refik Halid Karay. 12 Temmuz 1921 tarihli ve ‘Meyvelere Dair’ başlıklı köşe yazısından) (2)

(1) Özgür Yayınları, kitabı özgün diliyle basmış; lakin ‘yayına hazırlayan’ın elan kullanılanlar dahil olmak üzere, ‘eski’ kelimelerin yanına parantez içinde ‘yenilerini’ (üstelik tekrarla) koyma işgüzarlığı yüzünden kitabı okuyabilmek mümkün değildir. Fakir, bu zorluğu fark edince, bildiği kelimelere (güya) karşılık olarak verilen parantez içindeki sözcükleri (görülmeyecek biçimde) uygun bir kalemle kapatarak kitabı okuyabilmiştir. Doğru yöntem, az bilinen, unutulan kelimeleri kitabın arkasında vermekti. Pek çok kelimenin karşılıklarının eksik ve yanlış idiğini de belirtmek gerekiyor!

(2) İnkılap Yayınları’nın bastığı Refik Halid kitaplarında, özgün dilin korunduğu ifade edilse de rastlanılan bazı kelimeler yüzünden insan şüpheye düşmektedir. İmla değişikliği/güncellemesi yapıldığına ise kuşku yoktur (İmla konusu da tartışmalıdır…)

12.01.2013

Bu yazı (17.05.2009 tarihinden itibaren) toplamda 15442, bugün ise 1 kez görüntülenmiştir.

RUH buna NASIL İNANIR ?

RUH buna NASIL İNANIR ?

İnsanoğlu şayet dünyaya gelirken cennet ve cehennemi görerek gelseydi ..
Yada Bir çok şeyi doğarken biliyor olarak geleydi yani bilinçli bir birey olarak geleydi dünya o zaman zaten imtihan dünyası olmaz hatta bir cennete dönüşebilirdi ?
BİLİNÇ gelişen bir şey olduğu için kendi çevresinden,kendi ailesinden,kendi toplumundan ve kendi dünyasından örneklerle büyür ve bir kısmını kendinde uygular. Kimini yaşamında devam ettirir kiminden pişman olur ve başka seçeneklere yönelir. Etrafımızda en yakınımız hatta annemiz ve babamızın bile yaptığı yanlışları DOĞAL sannederek bizde tekrarlamış olabiliriz ki buna en basit örnek yalan ve sıgaradır sonra alkol hatta kumar bile bazen bize çok doğal gelebilir.

Din alanında da böyledir. DİN tam olarak tanıtılmış ve yaşanmış bir şey değildirki. Kuranı okuyan insanların bile hatta toplumların bile , kurana uymadıklarını her gün görmekteyiz. Birde Kuranla tanışmamış yüzmilyonlarca hatta milyarlarca insanın ve Tevrat ve İncil gibi tahrif olmuş kitaplara mutlak doğrumuş gibi inananların olduğu bir gerçektir.

Hz. İsa bir peygamber olduğu halde ona Tanrı diye inanan ve inandırılan yüzmilyonlarca insan yokmudur dünyada ?

Peki ya yüzyıllardır gelen rivayetleri MUTLAK DOĞRU muş gibi algılıyan insanları hangi kefeye koyacağız. Bu peygamberdendir diye sanki gerçekten peygamberin ağzından çıkmış sözler gibi insanları kandıranları ve bu sözlere inananları ne yapacağız ?

Hoca efendilerin çelişkileri yüzünden DİN algıları zayıflayan ve dünyanın akışına kendini bırakanları ne yapacağız ?
Dünya sanki geçici değilmiş gibi hırsla dünya hayatının zenginliklerini biriktirme hevesinde olan ve bu yüzden ailesini ve arkadaşlarını hatta akrabalarını bile aldatmaktan sakınmayanları ne yapacağız ?
Ahirete inanmayanları ne yapacağız ?
DİN i sadece İbadet sananları ne yapacağız ?
Hayalinde bir sahte DİN oluşturanları ne yapacağız?
Hiç bir halta yarayan insan olmadığı halde ŞEYH olduğunu iddia edip insanları menfaatlerine alet edip DİN ile alakasız işleri yapanları ne yapacağız ?
Güya insanları doğru yola çekebilirim diye aslında iyi niyetle kendini mehdi ilan edenleri ve hatta KENDİSİ ne bile bunu zamanla inandıranları ne yapacağız ?

Cennet ile kandırıp Cihat diye insanları kandırıp onları İNTİHAR KOMANDOSU yaptırıp onlarca MASUM insanları öldürenleri ne yapacağız ?
Gerçek manada ÖLÜM olmadığı halde ÖLÜME inanan ve ÖLDÜRMEKTEN ÇEKİNMEYEN leri ne yapacağız ?
Ahirette her insan yeniden ayağa kalkacaksa demekki gerçek manada ölüm olmadığına inanmamız gerekmezmi ?
gerçek manada ÖLÜM varsa nasıl kalkacak yüzmilyarlarca insan sorguya ?
Zaten insanları yanıltan en çok şey ÖLÜM gerçeği sandığı ama aslında GERÇEK olmayan ÖLÜM oyunudur. RUH buna nasıl inanır ? RUH nasıl olurda ÖLÜMSÜZ olduğuna inanamaz?

Bu yazı (17.05.2009 tarihinden itibaren) toplamda 23278, bugün ise 0 kez görüntülenmiştir.

Hz. İSA ve NOEL :

 

Noel, her yıl 25 Aralık tarihinde İsa’nın doğumunun kutlandığı Hıristiyan bayramıdır. Noel, her yıl dünyadaki Hristiyanların çoğunluğu tarafından 25 Aralık’ta kutlanır. Kutlamalar 24 Aralık’ta Noel arifesiyle başlar ve bazı ülkelerde 26 Aralık akşamına kadar devam eder..

Hal böyle iken Kuranın Hristiyanları yalanladığını ve hz. İsa’nın doğum zamanının bu olmadığını yazdığını biliyormu idiniz?
Meryem Suresinden bir hakikatle bunu açıklayalım :

 

23. Doğum sancısı onu bir hurma ağacına (dayanmaya) sevketti. “Keşke, dedi, bundan önce ölseydim de unutulup gitseydim!”
24. Derken aşağı tarafından ona şöyle seslendi: “Sakın üzülme, Rabbin senin altında bir su arkı yarattı
25. “Hurma dalını kendine doğru silkele ki, üzerine taze, olgun hurma dökülsün.”

 

Meryem suresinden bu ayetlerden anladığımız kadarı ile Meryem doğum sancısı başlayınca Allah ona Hurma dalını kendine çek ve TAZE HURMA lardan ye diyor.

Şimdi KAİNAT ayetlerine yani DOĞA ya bakalım Hurma ne zaman TAZE MEYVE veriyor:

 

Hurmanın yetişmesi için iki önemli unsur çok önemlidir; biri sıcaklık diğeri ise sudur. Yani tepesi güneşten, kökü sudan ayrılmamalıdır. Bununla ilgili güzel bir tabir kullanılır: ”Hurmanın başı cehennemde, kökü cennette olmalıdır”

BU açıdan bakıldığı zaman bir HURMA ağacından TAZE meyve koparılacağı ay yani sıcağın civcivli zamanı yani TEMMUS – AĞUSTOS ayları olması gerekmektedir.

Yani Meryem’den olma Hz. İsa Aralık ayında değil Temmus ve Ağustos ayından bir günde doğmuştur.
KURANDAN sadece bir HAKİKATi umarım görür ve anlarız.

Bu yazı (17.05.2009 tarihinden itibaren) toplamda 29046, bugün ise 0 kez görüntülenmiştir.

Tokalaşma (Mete Tunç)

Kadın gazeteci komşu ülkedeki savaşçı muhaliflerle röportaja gider. Yazısında, “kadın eli sıkmıyorlardı,” der. Erkek sosyolog profesör, bu ifadeye istinaden muhaliflerin (mealen) yobaz idiklerini söyler.

Onyıllardır ülkemizde kadın-erkek tokalaşması tartışılır. ‘Laikler’, bunun medeni bir hareket olduğunu savunurken ‘muhafazakarların’ bir kısmı haram olduğunu görüşündedir. Muhafazakarların diğer bölümü ise ‘mahçup’ bir tavır alarak iki cins arasındaki tokalaşmanın dinen mahsuru olmadığını serdeder.

Peki, tartışmalarda, acaba hiç, bu topraklarda iki erkek karşılaştığında birbirlerini nasıl selamlardı, tokalaşma bizim musafaha kültürümüzde her daim var mıydı, yoksa ne zamandan beri caridir, sorusu gündeme gelmiş midir? Ben rastlamadım.

Yabancı, fakat aralarında bir hukuk (misafirlikten yol sormaya kadar..) oluşacak kadın ve erkeğin selamlaşmasına dair bir gelenek mevzu bahis midir? Özellikle kentlerde cinsi latifi hareme, avluya kapatan ve çarşafa sokan anlayış sebebiyle, herhalde değildir. Kadın ve erkek, mecburiyet halinde, kaba veya nazik bir hitaptan sonra, birbirlerine bakmadan ve soru-cevap tarzında konuşurlardı.

Hülasa, İslam toplumlarında erkek-erkek, kadın-erkek, kadın-kadın arasında, yerleşmiş, gelenekselleşmiş, ortak bir fiziki selamlaşma (ve edepli iletişim) usulü bulunmamaktadır.

Tokalaşma, Avrupa’da ortaya çıkmış bir usul müdür? Bidayette, iki şövalyenin, ‘elimde kılıcım yok, barış istiyorum’ yaklaşımından mı neşet etmiştir?

Farklı kıtalardaki değişik toplumlarda elan yaşayan türlü türlü selamlama usullerini biliyoruz, görüyoruz. Eğilme, iki eli göğüs üzerinde yapıştırma, elini göğsüne götürme, burunları sürme… Ata-analarımız, zannedersem, bir ölçüde, elini göğsüne (kalbine) götürme usulünü tatbik etmişler… Samimi ve yakın akraba insanların kucaklaşmaları ise, pek çok cemiyette, kültürde ortak bir hareket gibi görünüyor.

Son olarak bu husustaki görüşümü ve bir anımı nakledeyim:

İlk kez karşılaşan veya aralarında fazla hukuk olmayan (cinsiyetten bağımsız) iki kişinin selamlaşması başla (başı hafifçe öne eğerek) olmalıdır. Tokalaşma gereksizdir. Hijyen açısından da böyle olmalıdır. Hele yanak yanağa öpüşme (daha doğrusu ekseriyetle yanakları değdirme) çirkin bir görüntü arz etmektedir. Son zamanlarda bir toplum grubu üyeleri arasında zuhur eden kafa tokuşturma tarzı ise komiktir… İnsanlar dost veya akraba iseler, elbette kucaklaşacaklardır.

Yukarıda ‘büyüklerin eli öpülür’ geleneğimizi anmayı unutmuştum. Hatıram vesilesiyle burada değinmiş oldum… Bir başsağlığı ziyaretinde, akraba müteveffanın eşi ve tanımadığım bir kadın somyada oturuyorlardı; vedalaşmak için yanlarına gittim. Akraba kadının elini öpüp (çeneme değdirip) başıma (alnıma) koydum, ardından yaşıtı diğer kadına elimi uzattım. Sırtını mindere dayamış halde ve ayaklarını karnına çekecek biçimde oturan yaşlı kadın, birbirine kavuşturduğu kollarını çözmedi, yüzünü ve dahi vücudunu, suratını da buruşturarak bir tarafa doğru çevirdi. Başörtülü genç kadınlara (bizatihi onlar uzatmazsa), hem onları müşkül durumda bırakmamak için hem kolumun havada kalma ihtimalini gözeterek elimi uzatmam. Fakat, gelenek icabı diyerek… O zaman fazla önemsemedim. Şimdi içimden geçenleri ise burada ifşa edemiyorum! Yalnızca, bir geleneğin de, kimi ‘nöron fukarası’ imamlar tarafından ‘sizlere ömür’ edildiğini belirtiyorum! Burada mühim olan el öpüp başa koyma değil (Aslında bu da saçma bir adettir; ve ben, yaşlı insanlar ‘öp’ tavrı sergilemedikçe yıllardır el sıkmakla iktifa ederim.); günah telakkisiyle nezaketsizlik edilmesi ve hürmetin yok edilmesidir.

Son söz: ‘Ey kimi muhafazakarlar! Yazının birinci paragrafında örneği verildiği üzere, çoğu laik insanın tokalaşma minvalindeki tezyiflerinden alınmayın. Asıl; yerli, saygın, medeni bir selamlaşma kültürü, alışkanlığı, geleneği yaratamadığınıza yanın. Pardon, ‘yaratma’ dedim! Siz yaratamazsınız ki!..’ Belki de problemin esası burada. Bu, bir başka yazının konusu olsun.

25.12.2012

Bu yazı (17.05.2009 tarihinden itibaren) toplamda 12671, bugün ise 1 kez görüntülenmiştir.